Adamczyk Janusz
poeta, nauczyciel

Janusz Adamczyk urodził się 19 lutego 1947 roku w Łaziskach k. Opola Lubelskiego.
Uczył się w liceum w Kazimierzu Dolnym i Opolu Lubelskim (maturę zdał w 1965 roku).
W latach 1965-67 odbył w podwarszawskiej jednostce wojskowej zasadniczą służbę wojskową - zgłosił się jako ochotnik.
Ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczno-Filozoficzną w Krakowie oraz Studium Doktoranckie w Instytucie Badań Edukacyjnych w Warszawie.
We wrześniu 1967 roku rozpoczął pracę nauczyciela. Od 1972 roku, do emerytury, pracował w I Liceum Ogólnokształcącym w Świdniku.
Ojciec dwóch córek (Dalia, Klaudia) i dwóch synów (Mateusz, Benedykt).

Janusz Adamczyk pierwsze wiersze pisał w szkole średniej, na początku „do szuflady". Zadebiutował, jako dwudziestolatek, w prasie. Pod koniec służby wojskowej, w 1967 roku, st. szer. Janusz Adamczyk wysłał dwa wiersze do redakcji „Głos Żołnierza". W dodatku „Konfrontacje Poetyckie" („Głos Żołnierza" nr 20, 9-10 lutego 1967 r.) ukazał się wiersz „Wystarczy tylko szept" (drugi wiersz nie ukazał się, bo jak wyjaśniała redakcja: >>Wiersz „Ja nie mogę spać", słuszny w intencjach, formalnie nam nie odpowiada<<).
Wiersze Adamczyka ukazały się w antologiach poezji współczesnej („A Duch wieje dy chce", Lublin 1993) oraz czasopismach literackich. Pierwszy tomik poezji, „Płonąć, aby żyć”, został wydany w 1993 roku.

Janusz Adamczyk wydał dotychczas:
Płonąć, aby żyć (Wydawnictwo Kerygma, Lublin 1993)
Umieranie czasu (Polihymnia, Lublin - Świdnik 1994)
Płonąca skała (Norbertinum, Lublin 1995)
Wzajemność (Norbertinum, Lublin 1996)
Dziesięć wierszy na drogę do raju
Z daleka i bliska
Między Alfą i Omegą (Polihymnia, Lublin 1999)
Tajemnica życia i śmierci (Polihymnia, Lublin 2000)
Tajemnica Zmartwychwstania (Polihymnia, Lublin 2001)
Na mistycznej ścieżce (Polihymnia, Lublin 2004)
Na grani
Mistyka odwiecznej granicy. Dyskurs filozoficzny z poetyckimi ozdobnikami (Wydawnictwo GP Serwis, Świdnik 2015)
Idąc do... (Wydawnictwo GP Serwis, Świdnik 2018)

Opublikował również zbiór esejów „Rozważania o tworzeniu siebie i swego dzieła" (Polihymnia, Lublin 2002).

Dużo uwagi Janusz Adamczyk poświęca teatrowi. Jeszcze będąc nauczycielem w I LO w Świdniku stworzył Teatr Eksperymentalny. Obecnie współpracuje z Teatrem Drogi.

Janusz Adamczyk jest laureatem I nagrody (Złota Fregata Bałtyku) Ogólnopolskiego konkursu poetyckiego „Beatus qui amat".
W 1999 roku otrzymał Nagrodę Artystyczną Burmistrza Świdnika za „wyjątkowy talent i osiągnięcia w dziedzinie poezji, podejmującej najważniejsze problemy człowieka i świata, proponującej rozwiązania oparte na humanitaryzmie i moralności chrześcijańskiej". Janusz Adamczyk nagrodzony został, w 2018 roku, z okazji 50. rocznicy debiutu, również przez burmistrza Świdnika Waldemara Jaksona, odznaczeniem miejskim Nil Virtuti Civili Invium.

opr. i fot. Piotr R. Jankowski