Goral bp Władysław
biskup męczennik

Władysław Goral urodził się 1 maja 1898 w Stoczku.
Szkołę powszechną ukończył w Nasutowie, po czym naukę kontynuował w gimnazjum w Lubartowie oraz w Lublinie.
W 1916 roku przyjęty został do Lubelskiego Seminarium Duchownego. Po czterech latach studiów wyjechał do Rzymu, gdzie studiował filozofię.
18 grudnia 1920 roku przyjął święcenia kapłańskie.
W 1926 roku powrócił do Lublina, gdzie podjął pracę profesora w seminarium.
10 sierpnia 1938 roku Ojciec św. Pius XI mianował księdza Władysława Gorala sufraganem diecezji lubelskiej, pomocniczym biskupem lubelskim i biskupem tytularnym Maloe in Isauria. Sakrę biskupią przyjął 9 października 1938 roku.
Ksiądz Goral działał w towarzystwach naukowych i organizacjach społecznych, był prezesem Związku Kapła­nów „Unitas”, którego zadaniami było m.in. pielęgnowanie życia duchowego, zabezpieczenie materialne księży oraz „obrona duchowieństwa przed niesłusznymi zarzutami”. Z jego inicjatywy powstał w Lublinie dom dla księży emerytów.
Ksiądz Władysław Goral angażował się w pracę duszpasterską oraz oświatowo-wychowawczą na rzecz robotników. Z myślą o ich formacji w duchu katolickiej tradycji utwo­rzył lub współtworzył szereg organizacji chrześci­jańskich: Chrześcijańskie Zjed­noczenie Zawodo­we RP, Chrześcijański Uniwersytet Robotni­czy czy Lubelskie Towarzystwo Dobroczyn­ności.
W południe 17 listopada 1939 do budynku kurii wtargnęło Gestapo, aresztując biskupa, kanclerza kurii i wszystkich innych duchownych - w ramach niemieckiej akcji eliminacji polskiej inteligencji, pod nazwą Sonderaktion Lublin. Grupę 13 księży (podobny los spotkał trzech profesorów z seminarium duchownego oraz dwóch wikariuszy z katedry) przewieziono do ciężkiego więzienia Gestapo na zamku w Lublinie.
27 listopada stanęli przed sądem. Skazano ich na śmierć. Później wyrok zamieniono na dożywotnie więzienie. 4 grudnia 1940 znaleźli się w niemieckim obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. W obozie biskup Goral (oznaczony numerem 5605, a od 1943 – 13981) został osadzony w pojedynczej celi betonowej bunkra podobozu Zellenbau, stanowiącego w obrębie obozu sektor specjalny. W celi 11 pozostał do końca, skazany na dodatkową torturę zupełnej samotności, pozbawiony towarzystwa innych więźniów, możliwości przyjmowania sakramentów.
Został prawdopodobnie rozstrzelany w lutym 1945 roku.
16 kwietnia 1949 roku, na wniosek Zarządu Głównego Polskiego Związku b. Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych, „za zasługi położone na polu organizacji Ruchu Oporu w obozach i pomocy współwięźniom”, został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 1949 r. Nr 35, poz. 500).
13 czerwca 1999 roku w Warszawie papież Jan Paweł II podniósł do chwały 108 błogosławionych męczenników z lat II wojny światowej. Jednym z nich był biskup Władysław Goral.
Szczególnym miejscem kultu bł. biskupa Władysława jest archikatedra oraz parafia pod jego wezwaniem, erygowana w Lublinie 19 kwietnia 2004 roku.
Biskup Władysław Goral spokrewniony był z mieszkańcami dzisiejszego Świdnika, rodzinami Goralów i Kozłów. Według Stefana Gorala to jego ojciec i stryj, biskup Władysław Goral, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, rozpoczęli budowę kościoła w Kazimierzówce i cmentarza w Świdniku.

opr. Piotr R. Jankowski
źródła:
Wikipedia
Henryk Cioczek, Biskup w pasiaku, ISBN 8387510009
Ks. Ryszard Koper. Błogosławiony biskup Stanisław Goral. „Kurier Plus”. Nr 614 (946), 2006-06-10
Przewodnik Katolicki nr 33, 14 sierpnia 1938 rok, s .561
Agnieszka Wójcik, Trzeba iść przez życie tak, żeby jakiś ślad po nas pozostał, Głos Świdnika nr 1/2005