Urodził się 16 lipca 1917 r. w Malinowszczyźnie, gmina Głębokie, powiat dziśnieński w ówczesnej guberni wileńskiej. Był najmłodszym, szóstym dzieckiem Józefa i Elżbiety z Płatczonków. Chrzest przyjął 23 lipca 1917 r. w kościele parafialnym pw. Św. Trójcy w Głębokiem z rąk kapłana M. Mirynowskiego.
Rodzice przyszłego kapłana posiadali majątek ziemski o powierzchni 223 ha. Podczas wojny polsko–rosyjskiej, w latach 1919–1921, rodzina Józefa i Elżbiety Hryniewiczów opuściła swoje gospodarstwo i schroniła się w Strzeżewie Kościelnym w okolicy Gniezna.

Po wojnie powrócili do rozgrabionego majątku i zniszczonego domu.
Jan Hryniewicz uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Głębokiem, którą ukończył w 1932 roku. Od jesieni rozpoczął naukę w Prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym im. Unii Lubelskiej w tym kresowym miasteczku. W maju 1938 r. zdał egzamin dojrzałości typu humanistycznego przed Państwową Komisją Egzaminacyjną, powołaną przez Kuratorium Wileńskiego Okręgu Szkolnego. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych 77 Pułku Piechoty Legionów w Lidzie.
W roku akademickim 1938/1939 rozpoczął studia stacjonarne na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, które przerwał wybuch drugiej wojny światowej. W okresie wojny był nauczycielem szkoły powszechnej w Ziemi Wileńskiej, następnie robotnikiem rolnym i pracownikiem kolejowym w Głębokiem.
Po zakończeniu wojny, zimą 1945 r. przyjechał do Lublina, gdzie zapisał się na studia na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno – Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, aby kontynuować - rozpoczęte w 1938 r. - studia na Uniwersytecie Wileńskim.
Już jako student KUL dokonał najważniejszego wyboru życiowego, postanowił zostać kapłanem. Dlatego w listopadzie 1945 r. podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie, które ukończył przyjmując święcenia kapłańskie.
Pracował jako wikariusz w Janowie Lubelskim, Zaklikowie, Kazimierzu Dolnym i Chełmie. W lutym 1958 r. ks. Jan Hryniewicz został mianowany proboszczem parafii Branew, w lipcu 1964 r. proboszczem parafii w Piotrawinie nad Wisłą, w sierpniu 1970 r. proboszczem parafii w Kazimierzówce, a w marcu 1982 r. proboszczem parafii pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Świdniku.
Największym dziełem ks. Jana Hryniewicza była budowa kościoła duchowego i materialnego w Świdniku w latach osiemdziesiątych. Był także kapelanem NSZZ „Solidarność” w tym mieście, a od 1995 r. aż do śmierci honorowym członkiem Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Księdzu dziekanowi (funkcję tę pełnił w latach 1982–1995) władze samorządowe Miasta Świdnik przyznały w 1994 r. pierwszy w dziejach miasta honorowy tytuł „Zasłużony dla Miasta Świdnika”. Wkrótce po śmierci, 11 listopada 1999 r., Rada Miejska podjęła uchwałę o nadaniu jednej z ulic imienia ks. Jana Hryniewicza.
Jego pogrzeb odbył się 31 października 1999 r. w kościele parafialnym pw. NMP Matki Kościoła, którego był budowniczym. Uroczystości pogrzebowej przewodniczył i homilię wygłosił ks. abp senior Bolesław Pylak. Ciało kapłana zostało złożone na cmentarzu komunalnym w Świdniku. W pamięci Świdniczan trwale zapisał się jako pierwszy proboszcz i dziekan świdnicki, ofiarny kapłan i gorący patriota.

Opracował Antoni Mieczkowski