Historia terenu

  • Świdnik, Świdniczek, Biskupie

    Rozwój Lublina, ziemskiej własności szlacheckiej i kościelnej, wpłynął na powstawanie okolicznych wsi. Niegdyś były one własnością królewską, szlachecką bądź kościelną.
    Nazwa „Świdnik” nie ogranicza się tylko do naszego miasta i położonych opodal wsi. Takie i podobne noszą także inne miejscowości w Polsce (na przykład Świdniki w województwie zamojskim) i za granicą (na przykład w Słowacji). Słowo to najprawdopodobniej pochodzi od starosłowiańskiego „svyd”, będącego nazwą wodną. W znaczeniu „swidwa”, „dereń” kojarzy się z wyrazem „świda”, czyli wilgoć. A zatem tyczy się terenów podmokłych, może też lesistych. Istnieją wszakże inne, w tym pokrewne wyjaśnienia pochodzenia tej nazwy.

  • cz. 1

    Rozpoczynamy druk cyklu artykułów poświęconych przeszłości okolic Świdnika. Wspomnimy o miejscowościach najbliższych, ale też udamy się na wschód, skąd pochodzi wielu naszych mieszkańców; zahaczymy o tereny na południe i północ od miasta. Okolice po zachodniej stronie Lublina zostawimy może na później… Będziemy zatem w granicach województwa lubelskiego, zwłaszcza w gminach mogących utworzyć ewentualny powiat świdnicki, a wyjątkowo wejdziemy do chełmskiego. Ilość wiadomości o poszczególnych miejscowościach jest uzależniona od dostępnych źródeł i literatury. Zapoznamy Czytelnika przede wszystkim z odległą przeszłością. Czasy najnowsze są Mu przecież dobrze znane.

  • W Imieniu Nayiaśniejszego Alexandra I. Cesarza Wszech Rossyi, Króla Polskiego.

  • i innych krajów słowiańskich

    Władysław Jagiełło nadaje r. 1392 Piotrowi z Moszny sołtystwo dziedziczne we wsi królewskiej Świdnik Wielki (major); otrzymuje on dwa łany z łąkami, karczmę wolną, szósty denar z czynszów, trzeci denar z kar sądowych. Ma on lokować tę wieś na prawie niemieckim, średzkiem (była dotąd na polskiem). Kmiecie mają płacić po 12 gr. pragskich rocznie, sołtys obowiązany do służby wojennej na koniu.

Wybrane fotografie